Home

Merel De Waele werd geboren op 9 november 2010 om 6u52. Ze woog 4kg290 en mat 51cm. Ze is het zusje van Wolf en Kobe, en dochter van Gudrun Rombaut en Bart De Waele. Merel heeft twee meters: Sarah en Else.

Wie wil, kan hier de video's bekijken, een berichtje nalaten in het gastenboek, of Mereltjes dagboek erop nalezen. Er komen regelmatig berichtjes en foto's bij (voor zover ik de tijd vind met drie kinderen), dus kom af en toe opnieuw een kijkje nemen.

Lilypie First Birthday tickers

Koala's

31.03.2011 - Door Gudrun Rombaut in: Vanalles en nog wat. Tags:

Je krijgt niet alleen antibiotica, ik moet je ook eucalyptussuppo's geven.

Mocht iemand zich dus ooit al afgevraagd hebben hoe koalascheten zouden ruiken: het is nu het moment om te komen snuffelen.

Eten

30.03.2011 - Door Gudrun Rombaut in: Ziekjes. Tags:

Mereltje, Mereltje, Mereltje! Nu doe je me weer wat aan! Ik had al bij Gwen en anderen zitten stoefen dat jij zo mooi patatjes at, dat je na een week al 80 gram binnenspeelde, en dat je het precies best leuk en lekker vond. En nu wil je niet meer! Is het nu omdat je ziek bent, dat je met dat hoestje zit en dat ik je antibiotica moet geven? Dat je die overschakeling niet leuk vindt? Of is het gewoon, zoals Ilse zo treffend zei over haar eigen dochter: "Die van ons heeft dat ook gedaan. Na een paar weken dacht ze: Bon, dat groentengedoe hebben we ook gehad. Nu weer melk."

Ik weet het niet, meisje. Ik weet alleen dat ik het écht niet leuk vind.

Gemengde gevoelens

25.03.2011 - Door Gudrun Rombaut in: Ziekjes. Tags: ,

Het was een rare dag vandaag, liefje.

Het begon al niet te denderend: je bent ziek! Gisteren had je je nog min of meer normaal gedragen, gisterenavond had je plots 39,6°. Op zich nog niet echt alarmerend, baby’s hebben vaak serieuze koorts, maar toch meer dan genoeg om de dokter te bellen. De arts van Kind & Gezin had het dinsdag nog gezegd: je had dan wat last van je neusje en van slijmoogjes, en blijkbaar waren je oortjes ook niet helemaal zuiver meer. Ik moest gewoon geregeld spoelen, maar als er koorts zou opkomen, toch de dokter raadplegen.
Deze morgen dus gebeld, en ik had chance: tien minuten later was er nog een plaatsje! Ik ben te vierklauwens in mijn auto gesprongen, en je hebt het begin van een oorontsteking. Als je nog eens een zware koortsopstoot hebt, moet je antibiotica krijgen, het dutske.

Daarna ben ik naar oma gereden om je daar af te zetten: uitvaart bij ons op school. Omdat het leerlingen zijn die ik zes jaar in de klas heb gehad, wilde ik er toch wel bij zijn. Na een wisselvallige en al bij al matige show ben ik dan terug naar Zomergem gereden. Je had bijna twee uur gehuild, maar was dan toch in slaap gevallen. Eten wilde je niet doen, net zoals de nacht voordien. Amai mijn boezem! Ik heb heel rustig kunnen eten en kletsen met oma, jij sliep stevig door.

Na je serieuze dut was je goed gezind, en wilde dan toch eten, gelukkig maar. Helaas sloeg, toen we al een tijdje weer thuis waren, je stemming om. Je kreeg weer serieuze koorts en stopte niet met huilen. En net op het moment dat je tóch een paar slokken wilde drinken, begon Kobe te huilen om een akkefietje met het bad. Consternatie alom. En toen huilde jij nog wat meer, en wilde Kobe niet eten en werd Wolf ambetant van de andere twee, en was ook mijn humeur ver te zoeken.

Gelukkig eindigde de dag in rust, met een slapende Merel en een Bart aan mijn zijde. Oef.