Blog

Koala's

Donderdag 31 maart 2011 - Reageer

Je krijgt niet alleen antibiotica, ik moet je ook eucalyptussuppo's geven.

Mocht iemand zich dus ooit al afgevraagd hebben hoe koalascheten zouden ruiken: het is nu het moment om te komen snuffelen.

Door Gudrun Rombaut in: Vanalles en nog wat. Tags:

Eten

Woensdag 30 maart 2011 - Reageer

Mereltje, Mereltje, Mereltje! Nu doe je me weer wat aan! Ik had al bij Gwen en anderen zitten stoefen dat jij zo mooi patatjes at, dat je na een week al 80 gram binnenspeelde, en dat je het precies best leuk en lekker vond. En nu wil je niet meer! Is het nu omdat je ziek bent, dat je met dat hoestje zit en dat ik je antibiotica moet geven? Dat je die overschakeling niet leuk vindt? Of is het gewoon, zoals Ilse zo treffend zei over haar eigen dochter: "Die van ons heeft dat ook gedaan. Na een paar weken dacht ze: Bon, dat groentengedoe hebben we ook gehad. Nu weer melk."

Ik weet het niet, meisje. Ik weet alleen dat ik het écht niet leuk vind.

Door Gudrun Rombaut in: Ziekjes. Tags:

Gemengde gevoelens

Vrijdag 25 maart 2011 - Reageer

Het was een rare dag vandaag, liefje.

Het begon al niet te denderend: je bent ziek! Gisteren had je je nog min of meer normaal gedragen, gisterenavond had je plots 39,6°. Op zich nog niet echt alarmerend, baby’s hebben vaak serieuze koorts, maar toch meer dan genoeg om de dokter te bellen. De arts van Kind & Gezin had het dinsdag nog gezegd: je had dan wat last van je neusje en van slijmoogjes, en blijkbaar waren je oortjes ook niet helemaal zuiver meer. Ik moest gewoon geregeld spoelen, maar als er koorts zou opkomen, toch de dokter raadplegen.
Deze morgen dus gebeld, en ik had chance: tien minuten later was er nog een plaatsje! Ik ben te vierklauwens in mijn auto gesprongen, en je hebt het begin van een oorontsteking. Als je nog eens een zware koortsopstoot hebt, moet je antibiotica krijgen, het dutske.

Daarna ben ik naar oma gereden om je daar af te zetten: uitvaart bij ons op school. Omdat het leerlingen zijn die ik zes jaar in de klas heb gehad, wilde ik er toch wel bij zijn. Na een wisselvallige en al bij al matige show ben ik dan terug naar Zomergem gereden. Je had bijna twee uur gehuild, maar was dan toch in slaap gevallen. Eten wilde je niet doen, net zoals de nacht voordien. Amai mijn boezem! Ik heb heel rustig kunnen eten en kletsen met oma, jij sliep stevig door.

Na je serieuze dut was je goed gezind, en wilde dan toch eten, gelukkig maar. Helaas sloeg, toen we al een tijdje weer thuis waren, je stemming om. Je kreeg weer serieuze koorts en stopte niet met huilen. En net op het moment dat je tóch een paar slokken wilde drinken, begon Kobe te huilen om een akkefietje met het bad. Consternatie alom. En toen huilde jij nog wat meer, en wilde Kobe niet eten en werd Wolf ambetant van de andere twee, en was ook mijn humeur ver te zoeken.

Gelukkig eindigde de dag in rust, met een slapende Merel en een Bart aan mijn zijde. Oef.

Door Gudrun Rombaut in: Ziekjes. Tags: ,

Kind & Gezin 5

Dinsdag 22 maart 2011 - Reageer

Je zag er mega schattig uit vandaag, liefje, helemaal in het felroze met een bijpassende slab :-p Alleen jammer dat je nog altijd geïntimideerd bent door mijn fototoestel, je staat er zelden lachend op.

We zijn dus naar Kind & Gezin geweest, voor nazicht en onderhoud :-p Je werd gewogen op 6,710 kg, en bleek 63 cm te zijn intussen. En werd nog maar eens zeer flink bevonden, met een hele goeie coördinatie en zo. Altijd leuk om horen.

Trouwens, voor wie zich afvraagt hoe zo’n Kind & Gezin ding er nu eigenlijk uitziet: een lekker verwarmde wachtkamer met massa’s ververskussens, en twee dames die klaar zitten met weegschaal en meetbak. En dan een bureautje voor de kinderarts, en eentje voor de verpleegster. Ik heb maar meteen een fotootje genomen van de ‘weeg’ in Evergem. Bij deze dus.

En ja, je huilde weer dat horen en zien verging door het onderzoek met de koude stethoscoop en vooral de twee spuiten in je billetjes. Arm kleintje.

Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang. Tags:

Wortelpuree

Maandag 14 maart 2011 - Reageer

Jawel, alweer een mijlpaal in je korte leventje, konijn: je eerste patatjes! De verpleegster bij Kind & Gezin had me aangeraden om ermee te beginnen omwille van je reflux. Ook moet ik er rekening mee houden dat ik op 25 april terug begin te werken, en jij naar de crèche moet. Dus: patatjes! Ik heb een klein patatje geschild, er een halve wortel bijgedaan, en dat netjes gemixt met een beetje olie. Zoals het hoort, dus.

Jij wist niet wat je overkwam. Een vreemde smaak, maar vooral, een vreemde substantie. Je werkte het spul even snel weer naar buiten als het binnenkwam. Toch was het eigenlijk toch wel een beetje een succes: je huilde niet, je proestte niet, je verslikte je niet... Alleen dat tongetje wilde niet meewerken, maar ik denk dat je toch een hapje of acht binnen hebt.

Goed zo, meisje! Bij deze de foto, met blijkbaar een slabbetje in dezelfde kleur als de wortelpuree, dus heel goed is hij niet te zien.

Door Gudrun Rombaut in: Eerste keer. Tags:

Lastig

Donderdag 10 maart 2011 - Reageer

Je was extreem lastig vandaag, meisje. En ik kan al niet veel hebben omdat ik zelf half ziek ben. Je huilde, wilde eten maar had genoeg na drie slokken, wilde slapen maar was na tien minuten weer wakker, enzovoort. Wellicht had het te maken met reflux en/of constipatie, maar het resultaat bleef gelijk: je was bijzonder lastig.

Doe daar dan nog een lastige Kobe bij, bezoek in de namiddag (dat op zich wel zeer fijn was, maar toch vermoeiend), en mijn dag was weer goed.

Toen ik dan ook iets in die trant postte op Twitter, ging rond zes uur de bel: Ilona! Die had mijn ‘noodkreet’ gelezen, en kwam even de baby kalmeren en uit mijn handen pakken. Het deed deugd.

Ik heb dan ook een fotootje genomen van jullie twee samen.

Door Gudrun Rombaut in: Ziekjes.

4 maanden

Dinsdag 8 maart 2011 - Reageer

Ugh. Het gaat snel, liefje, veel te snel naar mijn zin.

Zelf vind je dat niet altijd. Je zou namelijk enorm graag kunnen zitten. En kijken, naar alles wat er gebeurt, wat beweegt, wat lawaai maakt, waar kleurtjes in zitten. Je ligt vaak op je rugje in je park, en speelt dan met dat ding dat over je hoofd heen staat, maar toch: zodra je broers thuis zijn, is het uit met je rust. Dan wil je kunnen zitten en hen kunnen zien. Daarom zit je vaak in je opblaasbare nestje, waarbij je rugje veel steun krijgt, je nog achterover kan leunen, en je je speelgoed altijd binnen handbereik hebt, want het kan niet ver vallen. Je wippertje is ook een topfavoriet, maar dan vooral in de rechtste stand. Maar uiteraard zit je het liefst bij papa of mij op schoot, of bij Wolf. Dat laatste vind je heerlijk. Soms ben je aan het huilen en krijgen papa of ik je niet stil. Dan komt Wolf af, en zegt met een air: 'Kom, geef ze maar, ik zal het wel doen.' En jawel, je valt meteen stil, vraag me niet waarom. Maar je bent natuurlijk wel verzot op je broers. Zij kunnen je altijd wel aan het lachen brengen, liefje, met hun gekke bekken en geluidjes. Ik weet nu al dat jij later ongelofelijk verwend zal worden door die twee loebassen.

Nog een maandje hebben we voor onszelf, konijn. Dan ga ik je voor één dagje moeten afstaan aan de crèche, en na twee weken vakantie zijn we er dan helemaal aan voor de moeite. Het gaat snel, liefje. Veel te snel.

Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang.

Kind en Gezin 4

Dinsdag 22 februari 2011 - Reageer

Omdat ik de afspraak op 8 februari compleet vergeten was, ben je dus pas vandaag gemeten en gewogen voor je drie maanden. Drie en een half intussen dus.

Je doet dat goed, trouwens: 6,330 kilo, 60,5 centimeter. De kinderarts bevestigde wat de huisdokter al had gezegd over je hoestje en de lichte verhoging, en gaf je meteen ook de volgende inentingen. En zag dat je motorisch wel al bijzonder flink was: mooi grijpen naar dingen (en er kloef naast zitten), spullen vasthouden, je hoofdje bijzonder kranig rechtop houden, en dat soort dingen. Alleen je spraak wil nog niet mee: je zou al volop moeten fraselen, en dat doe je maar heel af en toe. Maar daar ben ik bijzonder gerust in, gezien je genetische dispositie :-p

Enfin, gewogen en goed bevonden dus. You go, girl!

Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang. Tags:

The end of an era

Maandag 21 februari 2011 - Reageer

Een beetje een dramatische titel voor wat het maar is, hoor! Gisteren heb ik namelijk jouw wiegbedje vervangen door je echte spijlenbed. Want in dat kleine babybedje lag je wel zalig, maar kon je je armpjes niet meer uitstrekken.

Nu ligt mijn kleine meid dus naast me in een echt babybed, met spijlen en een grote matras en al.

De wieg staat voorlopig wel nog even in de woonkamer, maar die is dan ook nog ietsje groter. Hoewel, echt lang zal het wellicht ook niet meer duren. Je slaapt trouwens al vaak in je park, omdat je daar vaak al spelend in slaap valt.

Tsja. Alweer een aaneenschakeling van mijlpalen, en deze keer is het écht de laatste keer. Tot binnen een jaar of twintig, vermoed ik.

Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang. Tags:

Familiefeest

Zondag 20 februari 2011 - Reageer

Vandaag was er het jaarlijkse familiefeest van de Boghaerts, ter nagedachtenis van opa, jouw overgrootvader. De familie is te groot om bij iemand thuis samen te komen, en daarom was het een brunch in een zaaltje. Je bent er uitgebreid bewonderd, iedereen vond jou een prachtige schattige baby, en je hebt er heerlijk geslapen ook. Weet je, tot hiertoe ben je in gezelschap echt een modelbaby. Houden zo!

Er zijn ook foto's genomen, onder andere eentje van ons viergeslacht: omoe, oma, jij en ik. En eigenlijk weet ik niet wie er het meest trots was van de drie dames.

Door Gudrun Rombaut in: Familie. Tags: