Blog

Eerste keer

Wortelpuree

14.03.2011 - Door Gudrun Rombaut in: Eerste keer. Tags:

Jawel, alweer een mijlpaal in je korte leventje, konijn: je eerste patatjes! De verpleegster bij Kind & Gezin had me aangeraden om ermee te beginnen omwille van je reflux. Ook moet ik er rekening mee houden dat ik op 25 april terug begin te werken, en jij naar de crèche moet. Dus: patatjes! Ik heb een klein patatje geschild, er een halve wortel bijgedaan, en dat netjes gemixt met een beetje olie. Zoals het hoort, dus.

Jij wist niet wat je overkwam. Een vreemde smaak, maar vooral, een vreemde substantie. Je werkte het spul even snel weer naar buiten als het binnenkwam. Toch was het eigenlijk toch wel een beetje een succes: je huilde niet, je proestte niet, je verslikte je niet... Alleen dat tongetje wilde niet meewerken, maar ik denk dat je toch een hapje of acht binnen hebt.

Goed zo, meisje! Bij deze de foto, met blijkbaar een slabbetje in dezelfde kleur als de wortelpuree, dus heel goed is hij niet te zien.

Onderneming

08.02.2011 - Door Gudrun Rombaut in: Eerste keer. Tags:

Vandaag, Merel, zijn we voor een grootse onderneming gegaan, jij en ik. Er was een jongerendag aan 't unief, wat concreet inhield dat er een ganse dag lezingen en workshops waren. Waar ik naartoe wilde gaan, jawel, mét jou.

Deze morgen heb ik om half negen jou in mijn auto gehesen, en ben op hoop van zegen naar de Blandijnberg getrokken, waar al mijn leerlingen van de zesdes al aanwezig waren. Officieel ben ik uiteraard nog altijd in ouderschapsverlof, maar dit wilde ik echt niet missen. Alles hing afhangen van jou dus.

Van de eerste lezing kan ik je alvast  vertellen dat de stoeltjes in een auditorium niet ideaal zijn om een baby te voeden, maar dat dat eigenlijk nog best lukt.

Na een korte pauze, waarin jij onbedaarlijk beginnen brullen is, werd onze groep toegewezen aan een ‘workshop’ over Obama en de theorie van de retoriek. Zeer interessant, en rechtstreeks aansluitend op wat ik in de les vertel. Helaas was jij nog steeds aan het brullen, zodat ik het eerste deel gemist heb en rustig in ons aller seminarie van Latijnse Letterkunde heb gezeten. Tijdens de aansluitende lezing heb ik je nog eens moeten voeden.

In de middagpauze waren er broodjes voorzien en lag jij netjes te slapen, in de daaropvolgende lezing over Gladiatoren in de film was je echter weer wakker, begon je te wriemelen en uiteindelijk te huilen. Dat, gecombineerd met het feit dat mijn rug het aan het begeven was, deed me besluiten naar huis te rijden. Het was welletjes geweest. Ik heb nog even genoten van het zalige weer, ben dan de jongens gaan halen, en ’s avonds ben ik grandioos in slaap gevallen in de zetel. En jij? Jij vond het uiteindelijk allemaal best, en hebt me een mooie dag bezorgd.

Dank je, kleintje!

Lachje!

21.12.2010 - Door Gudrun Rombaut in: Eerste keer. Tags:

Je begint te lachen, muis! Jawel! En dan bedoel ik niet het onwillekeurige vertrekken van je mondje, nee, je lacht echt!

Je hebt het deze morgen vol overtuiging gedaan naar Vallery, toen die een paar gekke bekken naar je trok! En deze middag, toen je net gegeten had en prinsheerlijk op mijn knieën lag, keek je me aan, en lachte je. En ik, ik smolt ter plekke. Geluid is er nog niet bij - al heb je je stemmetje ontdekt, en maak je af en toe al geluidjes - maar je bent wel mega schattig. Ik hoop dat ik er eens in slaag een fotootje te nemen als je lacht, maar dat zal nog moeilijk zijn. Maar eigenlijk geeft dat helemaal niet, want je lacht, liefje!