1 maand

09.12.2010 - Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang. Tags:

Liefje,

je bent vandaag gewoon al één maand oud! Ik vind dat onvoorstelbaar gewoon. Aan de ene kant lijkt het alsof je pas een paar dagen geleden geboren bent, aan de andere kant lijkt het wel alsof je al jaren bij ons bent. Ik kan me eerlijk gezegd geen leven zonder jou meer voorstellen. Wolf zei het ook: hij weet niet meer hoe het was voor jij er was, of zelfs hoe het was met mijn dikke buik. Je bent vanzelfsprekend, kleintje. Het heeft me ook sterk verwonderd hoe snel jij een deel van ons gezin was. Ik was amper een dag thuis met jou, en het leek wel alsof je er altijd al was geweest. De jongens namen je op in hun wereld, en jij paste wonderwel in onze routine. Je bent eigenlijk ook niet echt moeilijk te noemen, behalve dan dat je nog steeds om de twee-drie uur eten wil. Maar da's vooral mijn probleem, en niet dat van de rest van het gezin.

Alleen heb je nu al een week een megaverkoudheid. Eerst was ik bang voor het RSV-virus dat momenteel de ronde doet, maar je hoest helemaal niet. Je neusje zit wel voortdurend verstopt, waardoor je moeilijk kan ademhalen en vooral veel moeite hebt om te drinken. Ik probeer het schoon te spuiten met fysiologisch water en met Nesivine te ontstoppen (op raad van de apotheker Delphine) maar dat lukt niet altijd zo best. Je sniffelt en snuift als een oude hond... Morgen moeten we naar Kind & Gezin, dan ga ik toch eens vragen aan de kinderarts of er geen betere oplossing bestaat. Het is echt vervelend.

Zondag zijn we trouwens naar jouw kersverse nichtje Liv gaan kijken. Jawel, twee meisjes bij in de familie, met amper drie weken verschil! Ik ben benieuwd wat dat gaat geven binnen een jaar of twaalf. Pubergegiechel, wellicht? Het was wel al duidelijk te merken dat jij dat ietsje ouder bent: je kijkt al rond, en bent geen platte baby meer. Raar he, want jullie zijn even groot :-)

Ach liefje, amper een maand oud, en ik zie je zo verschrikkelijk graag!

Reageer