Blog

Kind & Gezin 3

Dinsdag 11 januari 2011 - Reageer

We zijn net terug van jouw twee-maand-bezoekje aan Kind & Gezin. Veel valt er niet te vertellen, want je blaakt van gezondheid. Je weegt intussen 5,55 kilo, en bent 56,5 centimeter lang: nog steeds het gemiddelde qua lengte en consequent erboven qua gewicht. Leuk vond je het anders niet: je begon al met een trillende onderlip door mijn koude handen, en dat wegen en meten, da's dus blijkbaar niet zo fijn. Al hoorde ik aan je huiltje dat je eigenlijk vooral bang was. Bij de dokter verbeterde dat er niet op, toen ze met een stethoscoop begon, en in je oren keek en zo. Je brulde zo mogelijk nog harder toen je twee ijskoude spuitjes in je billetjes kreeg: niet alleen angst, maar ook nog eens pijn! Het duidelijkst werd je angst nog toen ik je weer wilde oppakken, daarom rechtstond, en je me heel even kwijt was uit je blikveld: je ogen werden groot, en je viel zelfs heel eventjes stil om naar adem te happen. Pas toen ik je weer je vertrouwde kleertjes aantrok en we dus weg waren uit het bureau van de dokter, kalmeerde je. In de auto ben je in slaap gevallen, en nu lig je lekker warm in je wiegje: je werd zelfs niet wakker toen ik je uit je maxicosi tilde.

Hopelijk ben je nu niet te lastig van die inenting, liefje. Ik wil je zoveel mogelijk besparen, maar dat kan dus helaas niet. En mijn hart breekt als je me dan met die verwijtende blik aankijkt.

Door Gudrun Rombaut in: Vanalles en nog wat.

Voeten

Maandag 3 januari 2011 - Reageer

Wolf en ik hebben vreselijk hard om jou moeten lachen, kleintje! Je had gedronken, en zat daarna tegen mijn opgetrokken knieën: de ideale positie om een boertje te laten of je broek te vullen, terwijl je toch nog kan kijken. Want kijken, liefje, dat doe je tegenwoordig bijzonder graag! En plots zag ik je ogen wijd opengaan, en begon je vol verbazing te staren: je had je voeten ontdekt! En van die kleine wriemelende dingetjes daarop! Maar zo wijs zeg!
Je gezichtje was zó vol opperste verbazing, om niet te zeggen verbijstering, dat Wolf en ik de slappe lach kregen. Waardoor jij mee begon te schokken, je voeten nog meer bewogen, en jij zo mogelijk nog verbaasder keek, tot je er zowaar van begon te kwijlen. En Wolf en ik nog meer in een deuk lagen.

We kunnen al niet wachten tot je je handjes vindt :-p

Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang. Tags: ,

Gordijnen

Vrijdag 24 december 2010 - Reageer

Eigenlijk wilde ik vandaag met jou tot aan school gaan: alle collega's en leerlingen lopen er nu rond, van lokaal tot lokaal, en het was het ideale moment om met jou te gaan pronken. Helaas, alles zit nog steeds onder de sneeuw, en aangezien het lichtjes gedooid heeft gisteren en alles nu weer aangevroren is, ligt het spekglad overal. Papa heeft zelfs even vastgezeten op een verkeersdrempel, en heeft liever niet dat we het risico nemen, dus zijn we maar thuisgebleven, wij tweetjes.

Ik heb dan maar vanalles gedaan hier in huis: speculoosbrood gebakken, en vooral ook: gordijnen gemaakt voor jouw kamer! Ik moest al lang eens om stof, maar ik vond mijn goesting niet. Tot ik een paar dagen geleden in de Zeeman twee paarse damasten tafellakens zag liggen, voor 7,5 euro per stuk. Meer dan groot genoeg, een mooie stof, en precies de goeie kleur! En al meteen omgezoomd en afgewerkt en al :-) Ik heb er vandaag gordijnlint op genaaid, en ze meteen opgehangen. Het ziet er goed uit, liefje! Nu nog het plafond afgewerkt krijgen, die ene muur in het groen schilderen, en je kamer is af.

Het zal tijd worden, denk je niet?

Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang. Tags:

Ikea

Woensdag 22 december 2010 - Reageer

We zijn vandaag naar de Ikea geweest, meisje! En jij was, zoals altijd, een voorbeeldige baby! Nog veel voorbeeldiger dan ik had gedacht of gehoopt, om eerlijk te zijn.

Ik had je hier thuis nog gevoed rond half twaalf, was daarna de jongens gaan ophalen aan school, en ben dan meteen doorgereden naar de Ikea om daar te eten. Jij was in slaap gevallen in de auto - nil novi sub sole - en bleef in de kar netjes slapen. Ook tijdens het eten gaf je geen kik, ook niet toen de jongens daarna in de speeltuin zaten en wij samen de drukte trotseerden om een hoop kleine dingen te halen. Ik vreesde dat je elk moment je keel ging openzetten omdat je honger had, maar nee hoor! We waren pas thuis tegen half vier, en heel die tijd heb je flink geslapen! Schitterend gewoon!

Maar waarom kan je dat 's nachts nog steeds niet, hm?

Door Gudrun Rombaut in: Vanalles en nog wat. Tags:

Lachje!

Dinsdag 21 december 2010 - Reageer

Je begint te lachen, muis! Jawel! En dan bedoel ik niet het onwillekeurige vertrekken van je mondje, nee, je lacht echt!

Je hebt het deze morgen vol overtuiging gedaan naar Vallery, toen die een paar gekke bekken naar je trok! En deze middag, toen je net gegeten had en prinsheerlijk op mijn knieën lag, keek je me aan, en lachte je. En ik, ik smolt ter plekke. Geluid is er nog niet bij - al heb je je stemmetje ontdekt, en maak je af en toe al geluidjes - maar je bent wel mega schattig. Ik hoop dat ik er eens in slaag een fotootje te nemen als je lacht, maar dat zal nog moeilijk zijn. Maar eigenlijk geeft dat helemaal niet, want je lacht, liefje!

Door Gudrun Rombaut in: Eerste keer. Tags:

Verhuis

Vrijdag 17 december 2010 - Reageer

Vandaag ben jij een ongelofelijk lief en zoet kind geweest, mollie! Ik heb namelijk de hele dag op papa's nieuwe kantoor gezeten om daar te helpen met de verhuis.

Ik had eerst 's morgens nog je broers afgezet aan school, en daarvoor was jij nogal heftig aan het huilen, ik dacht omdat je honger had. Zoals altijd was je in de auto in je maxicosi in slaap gevallen, en ik had je met maxicosi en al op de keukentafel gezet, waar je netjes verder sliep. Ik verwachtte dat je elk moment kon wakker worden om te eten, maar nee hoor. Uiteindelijk heb ik om kwart over negen jou toch terug in de auto gezet, en zijn we door de sneeuw naar het kantoor gereden. Jij gaf geen kik, sliep verder, en bleef slapen in de grote vergaderzaal, terwijl ik daar de boeken uitpakte en in het rek zette. Je hebt uiteindelijk geslapen tot na elf uur, tot je dan toch eten wilde.

Verder heb je zowat de hele dag netjes geslapen, zelfs tijdens de receptie. Uiteraard ben je wat wakker geweest en heb je op de arm gezeten, maar al bij al viel het best mee.

Flinke baby!

Door Gudrun Rombaut in: Vanalles en nog wat. Tags:

Kind & Gezin 2

Donderdag 16 december 2010 - Reageer

Vandaag dan toch een eerste controle voor jou op het consultatiebureau, en alles was dik in orde!

Je weegt intussen 4,890 kilo, bent 54 cm groot, en hebt een hoofdomtrek van 38,8 cm. En je bent bijzonder alert, volgt prima met de ogen, en houdt je hoofdje bijzonder kranig omhoog. Alsof we dat nog niet wisten :-p

Voor de aanhoudende neusverkoudheid heeft de kinderarts een antibioticum voorgeschreven, want een baby met een snotneus, dat is lastig! Je kan niet drinken zoals het hoort, en bent dus soms behoorlijk lastig.

Maar verder dus een schitterende baby. Goed he!

Door Gudrun Rombaut in: Ziekjes. Tags:

Overgrootmoeder, bis

Dinsdag 14 december 2010 - Reageer

Jawel, muisje, jij hebt nog steeds twee overgrootmoeders! Een tijdje geleden zijn we langsgeweest bij de mama van je opa, vandaag gingen we op bezoek bij de mama van oma. Ook zij is intussen al 89, een zeer eerbiedwaardige leeftijd. Ondanks het feit dat ze quasi blind is, en maar één been meer heeft (ze loopt ofwel met een kunstbeen en looprekje, ofwel zit ze in een rolstoel) woont ze nog steeds in haar eigen huis. We zijn daar dan ook met ons tweetjes naartoe gegaan, nadat we gegeten hadden bij oma.

Ze was verrukt je te zien, en heeft toch wel drie kwartier met jou op haar arm gezeten, terwijl ze met mij (en een vriendin van haar die daar ook was) zat te kletsen, en naar jou zat te kijken. Jawel, liefje, je wordt graag gezien, mocht je daaraan twijfelen...

Door Gudrun Rombaut in: Familie.

Hmm

Vrijdag 10 december 2010 - Reageer

Tot zover Kind & Gezin: ik heb moeten afbellen want ik ben zo ziek als een hondje, en Wolf ook. Hopelijk krijg jij het ook niet, kleine muis, je hebt al genoeg last van je neusje dat er nog geen buikgriep moet bijkomen. Gelukkig wil je ook nog steeds een flesje drinken, want als dit lang gaat duren, heb ik niet genoeg melk meer voor jou.

Ugh.

Door Gudrun Rombaut in: Ziekjes.

1 maand

Donderdag 9 december 2010 - Reageer

Liefje,

je bent vandaag gewoon al één maand oud! Ik vind dat onvoorstelbaar gewoon. Aan de ene kant lijkt het alsof je pas een paar dagen geleden geboren bent, aan de andere kant lijkt het wel alsof je al jaren bij ons bent. Ik kan me eerlijk gezegd geen leven zonder jou meer voorstellen. Wolf zei het ook: hij weet niet meer hoe het was voor jij er was, of zelfs hoe het was met mijn dikke buik. Je bent vanzelfsprekend, kleintje. Het heeft me ook sterk verwonderd hoe snel jij een deel van ons gezin was. Ik was amper een dag thuis met jou, en het leek wel alsof je er altijd al was geweest. De jongens namen je op in hun wereld, en jij paste wonderwel in onze routine. Je bent eigenlijk ook niet echt moeilijk te noemen, behalve dan dat je nog steeds om de twee-drie uur eten wil. Maar da's vooral mijn probleem, en niet dat van de rest van het gezin.

Alleen heb je nu al een week een megaverkoudheid. Eerst was ik bang voor het RSV-virus dat momenteel de ronde doet, maar je hoest helemaal niet. Je neusje zit wel voortdurend verstopt, waardoor je moeilijk kan ademhalen en vooral veel moeite hebt om te drinken. Ik probeer het schoon te spuiten met fysiologisch water en met Nesivine te ontstoppen (op raad van de apotheker Delphine) maar dat lukt niet altijd zo best. Je sniffelt en snuift als een oude hond... Morgen moeten we naar Kind & Gezin, dan ga ik toch eens vragen aan de kinderarts of er geen betere oplossing bestaat. Het is echt vervelend.

Zondag zijn we trouwens naar jouw kersverse nichtje Liv gaan kijken. Jawel, twee meisjes bij in de familie, met amper drie weken verschil! Ik ben benieuwd wat dat gaat geven binnen een jaar of twaalf. Pubergegiechel, wellicht? Het was wel al duidelijk te merken dat jij dat ietsje ouder bent: je kijkt al rond, en bent geen platte baby meer. Raar he, want jullie zijn even groot :-)

Ach liefje, amper een maand oud, en ik zie je zo verschrikkelijk graag!

Door Gudrun Rombaut in: Vooruitgang.